De zorgpiramide vormt de basis voor de coördinatie en de inzet van de zorg. In het model wordt onderscheid gemaakt tussen diverse niveaus, afhankelijk van de ernst van de problematiek.

De betekenis van de niveaus:
Niveau 5: 0,03% van de jeugdigen/gezinnen met levensbedreigende problematiek
Niveau 4: 1,47% van de jeugdigen/gezinnen met crisis, urgentie speelt hier een rol
Niveau 3: 3,5% van de jeugdigen/gezinnen heeft meervoudige problematiek
Niveau 2: 10% van de jeugdigen heeft enkelvoudige problematiek
Niveau 1: 85% van de jeugdigen gaat het goed mee

Iedere bij de jeugd betrokken organisatie houdt zich bezig met eigen taken en kernactiviteiten. Daarmee maken zij onlosmakelijk deel uit van het OKé-zorgnetwerk. Per niveau maken de organisaties onderlinge afspraken om passende hulp en ondersteuning te bieden. Deze afspraken zijn vastgelegd in het opschalingsmodel. Met name in de niveaus 3, 4 en 5, waar het gaat om meervoudige problematiek, heeft de problematiek vaak niet alleen met de jeugdige zelf te maken, maar ook met de ouders (bijv. psychiatrie, relatieproblemen, schulden). Dit betekent dat er vaak ook meerdere organisaties zijn betrokken.

Opschalingsmodel
Het opschalingsmodel is afgeleid van procedures afkomstig uit de rampenbestrijding. De zorgpiramide vormt de basis van dit model. In het opschalingsmodel zijn de volgende fasen te onderscheiden:
Niveau 5: het crisisprotocol treedt in werking;
Niveau 4: de brandpuntfunctionaris hakt - in het belang van het kind - knopen door bij stagnatie in de hulpverlening;
Niveau 3: procescoördinatie door een procescoördinator bij betrokkenheid vier professionals;
Niveau 2: zorgcoördinatie door de jeugdgezondheidszorg -9 maanden tot 23 jaar bij betrokkenheid van drie professionals / gevoelde noodzaak;
Niveau 1: 'motorkapoverleg': dagelijkse routine, maximaal twee professionals rond één kind.

Meer informatie over het opschalingsmodel is te vinden in het document Opschalingsmodel bij hulpverlening aan gezinnen.